Contact
Nieuwe suggesties, aanvullingen en/of correcties kunnen steeds per post of via e-mail naar onderstaand adres verzonden worden:
Arnold Rypens
Rozenlaan 65
B-2840 Reet (Rumst)
Artiest: Lead Belly
Auteur: Huddie Ledbetter/John A. Lomax
Label: Library Of Congress
Jaar: 1934
Mogelijk al geschreven in 1886 door een zwarte cipier, Gussie Davis. De Lead Belly-versie opgenomen door John & Alan Lomax in de State Prison Farm van Angola, LA als Irene Part 1 & 2. Lead Belly was de eerste belangrijke zanger die door die twee voor het Library Of Congress werd opgenomen en Irene hoorde bij de eerste songs. Een eerste keer in '33 maar het jaar nadien opnieuw met betere apparatuur. Lead Belly leerde dit als kind van een oom en zong dit naar eigen zeggen al van in 1909. Die oom, Uncle Terrell Ledbetter, nam Irene in 1940 ook zelf op voor het L.o.C. Zijn vrouw Sylvie wordt dan weer door Lead Belly bezongen in Bring A Little Water, Sylvie (zie daar). Het verhaal dat de Lomaxen Lead Belly uit Angola meteen vrijkregen omdat hij zo mooi kon zingen klopt niet echt. Huddie was in '34 officieel wegens goed gedrag in aanmerking kwam vervroegd vrij te komen. Dat de Lomaxen aanboden hem als chauffeur in dienst te nemen zal dat proces wel bevorderd hebben.
Covers:
Woody Guthrie [als Roll On Columbia en in '42 als Ramblin' Round]
Lead Belly & Sonny Terry [zijn eerst uitgebrachte versie (op Asch) en toen opgenomen in New York]
Weavers [met Pete Seeger als Goodnight Irene met licht gewijzigde tekst die Pete vond in een Schots songbook; n°1 US; royalty's die Alan Lomax als erfgenaam van zijn vader hierop verwierf werden in folkresearch geïnvesteerd en stelden hem in staat zijn fieldtrips doorheen Europa te financieren; wat niet wegneemt dat er heel wat kritiek was op hun praktijk om systematisch credits te nemen op folkopnamen die ze maakten; Bart Bull (de ex van Michelle Shocked) cijferde na dat alleen al bij BMI liefst 890 composities aan Alan Lomax worden toegeschreven, 694 aan John A. Lomax; dat is dus zonder rekening te houden met wat die twee ook nog bij ASCAP hebben uitstaan; in Bert, de biografie van A.L. Lloyd door Dave Arthur (Pluto Press 2012), wordt beschreven hoe Bert Lloyd en Gerry Sharp van Topic Records samen geprobeerd hebben om echte folkopnamen (zowel tekst als muziek) los te koppelen van copyright control, zonder succes; was daar o.a. tegen: Lomaxer Maud Karpeles (English Folk Dance and Song Society)]
Weavers with Gordon Jenkins [als B-kant van Tzena, Tzena, Tzena (Decca) n°1 US; kort nadat Lead Belly overleed]
Ernest Tubb & Red Foley [idem, n°1 C&W]
Eddy Arnold [idem]
Frank Sinatra [idem]
Henri Decker [als Bonsoir Lily]
Little Richard [met Jimi Hendrix in zijn groep]
Originals [met Joe Stubbs]
Michelle Shocked [zie ook achter de Weavers-cover van 1948]
Willie Nelson & Tom Petty [op Will The Circle Be Unbroken III]
Keith Richards [alle als Goodnight, Irene (of Irene, Goodnight)]
Goodnight Irene wordt wel eens een Tin Pan Alley- en minstrel show-verleden toegedicht en sommige tekstregels komen zo uit Folk-verzamelingen (You cause me to weep, you cause me to moan, , you cause me to leave my happy home en I'd eat up morphine and die), maar ik hoorde ooit een versie zingen in Joe Lee's pub in Tullamore (Co. Offaly, Ierland) die van geen kanten verschilde van de Ierse traditionals die ze daarvoor en daarna zongen. Kan dus net zo goed heel oorspronkelijk Ierse roots hebben (zie de Weavers-cover). Populariteit vertaalt zich verder in een reeks antwoordsongs en parodieën: Get Lost, Irene, Wake Up, Irene en Please Say Goodnight To The Guy, Irene (So I Can Get Some Sleep).
Nieuwe suggesties, aanvullingen en/of correcties kunnen steeds per post of via e-mail naar onderstaand adres verzonden worden:
Arnold Rypens
Rozenlaan 65
B-2840 Reet (Rumst)