CASEY JONES (The Brave Engineer)

Laatste aanpassing op 22/04/2010

Artiest: American Quartet
Auteur: Eddie Newton/T. Lawrence Seibert
Label: Victor
Jaar: 1910

Dubbele millionseller; zang: Billy Murray. Sagasong gebaseerd op het treinongeluk van de Cannon Ball Express in Vaughan, MS in 1900. Casey Jones was de treinconducteur, de beste en meest punctuele die ze ooit hebben gehad op de Illinois Central Line. Dat was de belangrijke verbinding Chicago-New Orleans. Casey reed een traject tussen Memphis, TN. en Canton, MS. Mensen zetten hun klok gelijk wanneer ze Caseys stoomfluit hoorden, een zeer karakteristieke stoomfluit, speciaal voor hem gebouwd. "Hij reed zich te pletter met één hand aan de rem en de andere aan zijn stoomfluit". Wallace "Wash" Saunders was jarenlang kolenschepper op zo'n trein en heeft Casey goed gekend. Heeft naar eigen zeggen Casey's bloed nog opgeveegd in de gecrashte treincabine. Na die fatale gebeurtenis paste Wallace de woorden aan van een bestaande tune (Jimmie Jones) die hij gehoord had in Kansas City en bezong als eerste Caseys lof. (Verhaal opgetekend in 1933 door de Lomaxen uit de mond van Sanders' partner Cornelius Steen). Casey Jones werd een favoriet nummer onder spoorwegarbeiders en hobo's en werd al snel overgenomen in vaudeville. De eerste die deze ballad in zijn act incorporeerde was Tallifero Lawrence Seibert (1877-1917) uit Bloomington, Indiana, eerst nog als sketch, later als ragtimetune op muziek van zijn pianist Eddie Newton en samen publiceerden ze de song. Die versies van 1910 gaan voort op die vaudeville-adaptatie. Oorspronkelijke auteur Wallace Saunders zou de rechten op zijn song voor een pint gin hebben verkocht. Die ongepubliceerde oorspronkelijke versie staat afgedrukt in het boekje The Choo-Choo Stopped At Vaughan dat te koop wordt aangeboden in het museumpje op de plaatst van de crash. Bewoners van Jackson, TN. hebben achteraf een standbeeld opgericht op het graf van de echte Casey Jones (John Luther Jones). Zijn bijnaam had hij te danken aan zijn geboortestadje Cayce, Kentucky.

Covers:

1910:

Billy Murray [solo-versie]

1910:

Arthur Collins & Byron G. Harlan

1910s:

Leighton Brothers [in vaudeville]

1923:

Fiddlin' John Carson

1924:

Riley Puckett

1927:

Gid Tanner

1928:

Furry Lewis [als Kassie Jones]

1928:

Memphis Jug Band [als On The Road Again]

1928:

Prince Albert Hunt [als Katy On Time]

1929:

Wilmer Watts & The Lonely Eagles [als Knocking Down Casey Jones]

1932:

Two Bobs

1954:

Ken Colyer's Skiffle Group [introducing Alexis Korner]

1956:

Eddy Arnold

1960:

Kenny Rankin

1963:

Mississippi John Hurt

1963:

Tarriers

1963:

Johnny Cash

1970:

Grateful Dead

1972:

Jim Dickinson

1991:

Warren Zevon & David Lindley [op Deadicated]

1996:

Jerry Garcia & David Grisman

1998:

Rory Block [als Kassie Jones]

1999:

Tom Russell

1999:

Dave MacKenzie [als Kassie Jones in medley met Turn Your Money Green]

2000:

North Mississippi All Stars [als K.C. Jones]

Een sagasong als deze stamt uit een oeroude balladtraditie, die van de wreck-ballads. Zware ongelukken en natuurrampen zijn van alle tijden, volkshelden evenzeer. Ook de bekende politieke activist en songschrijver Joe Hill (zie: Joe Hill) schreef een Casey Jones-song (vermoedelijk in 1911), gecovered door Pete Seeger & The Almanac Singers. In feite hebben de Furry Lewis-versie (Kassie Jones, waar Rory Block op voortgaat) en de Mississippi John Hurt-versie (waar The Grateful Dead op voortgaat) allebei een andere melodie. Gelijkaardige ballad: The Wreck Of The Six-Wheel Driver, toegeschreven aan H.M. Harris maar die leerde dit in 1906 van een zwarte katoenplukker. Begon met de zin: "Joseph Mickel was a good engineer, told his fireman not to fear...", net als in Casey Jones.

Contact


Nieuwe suggesties, aanvullingen en/of correcties kunnen steeds per post of via e-mail naar onderstaand adres verzonden worden:

Arnold Rypens
Rozenlaan 65
B-2840 Reet (Rumst)

info@originals.be

No Facebook No Twitter