FLAMINGO

Laatste aanpassing op 23/12/2012

Artiest: Duke Ellington Orch.
Auteur: Ted Grouya/Ed Anderson
Label: Victor
Jaar: 1941

Zang: Herb Jeffries. Grouya was een Roemeense Ellington fan en schreef dit speciaal voor zijn idool. In zijn naiviteit wou hij zijn compositie zelfs persoonlijk aan the Duke afgeven, maar na een concert in Philadelphia raakte hij niet voorbij de security en liet hij zijn vodje toen maar via zanger Herb Jeffries aan de meester bezorgen. Eerst kreeg Billy Strayhorn het te horen en terwijl die de melodie uitprobeerde op piano bestelde Duke gelijk een arrangement. Opgenomen terwijl de band was ingehuurd voor all black Hollywood musical Jump For Joy.

Covers:

1941:

Bob Crosby

1941:

Jimmie Lunceford

1941:

Will Bradley

1941:

Gene Krupa

1941:

Tony Martin [met orkest van David Rose; één van de eerste blanke letterlijke covers van een populair zwart voorbeeld]

1942:

Patricia Burke [in Britse revue Big Top]

1950:

Herb Jeffries [met eigen orkest en in '58 op lp Senor Flamingo]

1950:

Erroll Garner

1951:

Earl Bostic [n°1 R&B]

1951:

Stan Getz

1951:

Stan Freeman

1954:

Benny Carter

1954:

Al Hibbler

1955:

Three Suns

1955:

Cannonball Adderley

1955:

Blossom Dearie [met Bobby Jaspar]

1956:

Cal Tjader

1956:

Oscar Peterson

1957:

Caterina Valente [met Sy Oliver]

1958:

Dave Brubeck

1959:

Carmen McRae

1959:

Jimmy Smith

1961:

Little Willie John

1961:

Zoot Sims

1962:

Charles Mingus

1966:

Herb Alpert [top 30 US]

1966:

Willis Jackson

1966:

Les McCann

1976:

George Benson

1976:

Lalo Schifrin

1977:

Hank Marvin

1979:

Archie Shepp

1979:

Sun Ra

Flamingo was 50 jaar geleden het soort culthit dat in staat was vanalles op gang te brengen; clubs die ernaar genoemd werden en dergelijke, zoals die in de Londense Wardour Street. Georgie Fame heeft daar nog faam gekend en de vroegste incarnatie van Them. The Stones waren toen nog wat te witjes voor de Flamingo, zeer tot ongenoegen van drummer Charlie Watts die alleen al bij de naam Flamingo zijn hele muzikantencarrière van voor af aan opnieuw zag beginnen: "The strength I got into listening to jazz at the age of 12 was cause I heard a guy called Earl Bostic who had a n°1 with a record called Flamingo, and he played the saxophone, alto saxophone. And from that I bought Charlie Parker, which is a bloody big jump for a 12 year old to do but it was quite normal for me at the time." Met andere woorden: Earl Bostic’s Flamingo was voor Charlie zoiets als de eerste Rolling Stones singles voor een hele generatie na hem, het is te zeggen: dié kwamen dan weer via de Stones op blues van Howlin’ Wolf en Slim Harpo uit, wat soms ook geen evidente jump was voor 12 year olds. Met alle respect voor Charlie en voor zijn muzikale voorbeeld, maar - en dat weet hij misschien zelf niet eens - Flamingo is ouder dan Earl Bostic, volle 10 jaar ouder zelfs.

Contact


Nieuwe suggesties, aanvullingen en/of correcties kunnen steeds per post of via e-mail naar onderstaand adres verzonden worden:

Arnold Rypens
Rozenlaan 65
B-2840 Reet (Rumst)

info@originals.be

No Facebook No Twitter