TIGER RAG

Laatste aanpassing op 25/02/2011

Artiest: Original Dixieland Jazz Band
Auteur: Nick La Rocca
Label: Victor
Jaar: 1918

Eerste jazzband die opnamen maakte; aanvankelijk werd "Jazz" in de groepsnaam nog als "Jass" gespeld, maar daar werd vanaf gestapt toen tegenstanders van die nieuwe muziek - en dat waren er nogal wat - systematisch de "J" afdekten op posters. Jazz werd gepopulariseerd met dit nummer (met 'auteur' Nick La Rocca op kornet). The ODJB was echter een blanke band en dat zinde dan weer anderen niet. Zwarte muzikanten argumenteerden dat wat de ODJB speelde geen jazz was maar ragtime en gunnen de eer van de oudste jazzopname aan Kid Ory, de zwarte trombonist die in 1922 begon op te nemen. Wat er ook van zij, de impact van de ODJB in Victoriaans Angelsaksië was dezelfde als die van rock-'n-roll in de koude-oorlogsjaren. (zie ook noot hieronder) De voordeur van Nick LaRoccas huis in New Orleans (2216 Constance Street) was tot voor Katrina versierd met de eerste noten van zijn compositie.

Covers:

1922:

Kid Ory [eerste zwarte jazzmuzikant die opnamen maakt]

1922:

Ethel Waters

1923:

Ted Lewis

1925:

Louis Armstrong

1931:

Mills Brothers

1937:

Benny Goodman

1938:

Jelly Roll Morton [zie noot]

1947:

Charlie Parker

1950:

Tommy Dorsey

1952:

Les Paul & Mary Ford

1959:

Jan & Kjeld [hit in NL & D]

1959:

Sidney Bechet

1988:

Joe Jackson [in film Tucker: The Man And His Dream]

2001:

Nicholas Payton [op Satchmo tribute]

2011:

Jeff Beck

Het is uit de summiere tekstgegevens niet op te maken of de titel wel aan het roofdier refereert. Tiger is nl. ook pokerjargon. Aangezien Jelly Roll Morton ondanks al zijn muzikale kwaliteiten in de eerste plaats professioneel gokker was moeten we zijn van eigen commentaar voorziene Library of Congress-opnamen voor Alan Lomax ernstig nemen: Morton bracht Tiger Rag daar als onderdeel van een quadrille; dat is een danssuite, gaande van voorzichtige, eenvoudige wals- en mazurka-tempi, kwestie van zelfs de meest schuchtere muurbloem op de dansvloer te krijgen, tot de wilde climax waar het beest in loskomt, de Tiger Rag-passage. Bijzonder populair bij jonge danskoppeltjes in het New Orleans van vorige eeuwwende. Morton ging zelfs zover te beweren dat hij en niemand anders aan de basis lag van zowel titel als 'elleboog-riff': ten einde die quadrille-passage zo wild mogelijk te laten klinken sloeg hij de pianotoetsen met zijn elleboog aan, hetgeen door omstaanders als het geklauw van een tijger werd ervaren. Het is die passage die in klassieke trad-jazz bands door de trombonist wordt gespeeld en als we weten dat de vader van Jelly Roll trombone speelde en dat de jongen daar heimelijk met ontzag naar opkeek, dan is ook dit een argument om hem dus maar als auteur te aanzien. Dat maakt deze Dixieland-klassieker in één klap nog 10 jaar ouder en - belangrijker - rukt hem uit handen van dat stelletje blanke New Yorkers, de so-called Original Dixieland Jazz Band, die toevallig makkelijker acces hadden tot opnamefaciliteiten.

Contact


Nieuwe suggesties, aanvullingen en/of correcties kunnen steeds per post of via e-mail naar onderstaand adres verzonden worden:

Arnold Rypens
Rozenlaan 65
B-2840 Reet (Rumst)

info@originals.be

No Facebook No Twitter