EE-BA-BA-LEE-BA

Laatste aanpassing op 27/06/2013

Artiest: Tina Dixon
Auteur: Tina Dixon
Label: Hallmark
Jaar: 1945

Voor de Jubilee Radio Show met het orkest van Jimmie Lunceford. Uiteindelijk uit in 2010 op Jimmie Lunceford cd The Minor Riff. Pré-Aladdin en pré-Mercury jump-blues. Oudste invloed van bebop op rhythm & blues. Geïnspireerd door scat-lyrics uit de bebop en vandaar dus eigenlijk ook voorloper van kreten als Be Bop A Lula (Gene Vincent) en A Wop Bop A Loo Bop A Lop Bam Boom (Little Richard).

Covers:

1945:

Helen Humes with Bill Doggett Octet [n°3 R&B als Be-Baba-Leba]

1945:

Lionel Hampton [n°1 R&B als Hey! Ba-Ba-Re-Bop; de eerste die dat door het publiek liet meeroepen]

1946:

Glenn Miller Orch. [onder Tex Beneke, als Ba Ba Re Bop, eerste na-oorlogse blanke rip-off]

1946:

Big Jim Wynn [als Ee-Babaliba; eigenlijke auteur - zie noot]

1946:

Wynonie Harris [met Hamptons band]

1946:

Bullmoose Jackson [als Oo-Oo-Ee-Bob-A-Lee-Bop]

1947:

Ramblers [als Hey-ba-ba-re-bop; zang: Ferry Barendse; credits: Curley Hamner/Lionel Hampton; volgens Jelly Roll Morton: a song so old it's got whiskers]

1957:

Jacques Hélian

1958:

Thurston Harris [als Be Baba Leeba]

1958:

Lillian Briggs

1964:

Blue Diamonds [idem]

1964:

Freddy Sunder [idem]

1965:

Tony Sheridan

1968:

Frankie Yankovic [als Hey Baba Reba (Cafe Polka)]

1970:

Capt. Beefheart & The Magic Band [op Lick My Decals Off]

1978:

Father Abraham & The Smurfs

1981:

Peter Koelewijn [als Klap Maar In De Handen met de riff van GLORIA]

1987:

Brave Combo [idem]

2000:

Tee [intro Oh Well]

Lionel Hampton, zowat het opwindendste dat de generatie die twintig was in '45 op een podium kon meemaken. Zijn Hey Ba Ba Re Bop moet op hen dezelfde uitwerking hebben gehad als A Wop Bop A Loo Bop A Lop Bam Boom op de rockers nadien. Zestien weken n°1 R&B voorjaar '46 en hoewel er geen mens aan twijfelt dat Lionel en niemand anders aanspraak mag maken op dat succes, heeft ook hier weer enige beïnvloeding meegespeeld. Muzikaal is dit in de grond immers niets anders dan een ordinaire boogie woogie zoals Count Basie die in '38 al bracht, zij het toen wel zonder die scat-uitroepen.
Texaanse saxofonist en bandleader Big Jim Wynn, één van de eerste 'honkers', had begin jaren 40 een band genaamd The Bobalibans en die hadden een gelijknamig thema vol nonsens-scat. Maar omdat er in die jaren geen shellac voorradig was (tenzij dan voor oorlogsdoeleinden), kon hij die potentiële novelty-hit niet zelf verzilveren en was hij achteraf zelfs aangewezen zijn eigen 'ding' te coveren om er toch nog iets aan over te houden.

Contact


Nieuwe suggesties, aanvullingen en/of correcties kunnen steeds per post of via e-mail naar onderstaand adres verzonden worden:

Arnold Rypens
Rozenlaan 65
B-2840 Reet (Rumst)

info@originals.be

No Facebook No Twitter