WE WILL OVERCOME

Laatste aanpassing op 22/03/2018

Artiest: Lucille Simmons
Auteur: traditional
Jaar: 1946

Bediende van de American Tobacco Company in Charleston, South Carolina tijdens een staking. Om de spirit erin te houden zong zij de oude hymne I'll Overcome Someday in de meervoudsvorm. We Will/Shall Overcome werd spontaan en massaal een strijdlied omdat melodie en tekst toen al belletjes deden rinkelen: de openingsregels waren afgekeken van de hymne O Sanctissima (Cicilian Mariners' Hymn, ook wel I'll Be All Right) en de woorden kwamen uit I'll Overcome Someday van Rev. Albert Tindley, een methodist uit Philadelphia die ook Stand By Me schreef en die dit in 1901 voor het eerst liet publiceren (in C. Austin Miles's New Songs Of The Gospel; diezelfde Miles die de gospelhymne In The Garden schreef). Het succes van We Shall Overcome in de sixties bracht de erven Tindley ertoe de Soul Echoes Publishing Company op te richten in datzelfde Philadelphia. Mochten die royalty's daarom inderdaad aan de erfgenamen van Rev. Tindley toekomen, zou toegeven aan zijn academisch waanidee dat folklore niets anders is dan gevulgariseerde cultuur van de opperklasse. Er zijn er die dat nog durven bewijzen ook want natuurlijk, upper class cultuur was gedocumenteerd en gedrukt terwijl lower class cultuur dat vaak niet was. Gelukkig hebben Pete Seeger, Guy Carawan en Frank Hamilton er al van in den beginne voor gezorgd dat royalty's op We Shall Overcome in een fonds terecht komen dat studiebeurzen toekent aan Afro Amerikaans talent.

Covers:

1950:

Joe Glazer & The Elm City Four [op Eight New Songs For Labor, for the C.I.O.; zong dit al in '47 voor textielarbeiders]

1952:

Jewish Young Singers [als We Shall Overcome; 'we will' allitereert wel beter maar bij 'we shall' gaat de mond verder open! soloist: Laura Duncan op Hootenany Records, heruit op Folkways in \'63 (album Sing Out! Hootenany)]

1957:

Zylphia Horton [bandopname]

1959:

Charlton Heston & the Robert DeCormier Chorale [op de lp Charlton Heston Reads 'Out Of Egypt']

1960:

Guy Carawan [op de stichtingsvergadering van de Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC) in Raleigh, NC, hét basisplatform voor de belangrijkste sixties protestbewegingen; ook op Newport Folk]

1961:

Rev. Gary Davis [als I'll Be All Right]

1962:

Pete Seeger [als We Shall Overcome; veranderde 'down in my heart' in 'deep in my heart'; Pete heeft niet voor niks een Harvard diploma op zak]

1962:

Joan Baez [idem; hit US, opgenomen in Birmingham, AL; ook in '63 bij het Lincoln Memorial in Washington, D.C. en in '69 op Woodstock]

1962:

Dr. Martin Luther King [als speech op PICA lp At Zion Hill; hoorde Pete Seeger dit zingen in het Highlander opleidingscentrum (zie noot)]

1963:

Mahalia Jackson [als We Shall Overcome]

1963:

Freedom Singers [idem op Newport]

1964:

Brothers Four

1964:

Limeliters

1966:

Laurel Aitken [reggaeversie]

1966:

Stranger Cole [idem]

1968:

Maytals

1968:

Prince Buster

1968:

Marian Anderson

1968:

Liz Lands [op Gordy, opgenomen in '63]

1969:

Charlie Haden Liberation Orch.

1970:

Louis Armstrong [zijn laatste opname]

1974:

Solomon Burke [in medley met Precious Lord, Take My Hand op lp I Have A Dream]

1979:

Mike Bloomfield & Woody Harris [als I'll Overcome in documentaire And This Is Free over blues en gospel in Chicago]

1985:

Green On Red [als We Shall Overcome]

1993:

Peter, Paul & Mary [idem]

1998:

Bruce Springsteen [op Where Have All The Flowers Gone en in '06 op de Seeger Sessions]

2004:

Wolfe Tones

2010:

Preservation Hall Jazz Band [zang: Pete Seeger en Tao Rodriguez-Seeger]

2010:

Roger Waters

2014:

Jan Rot [als Wij Zijn Overal]

2016:

Eric Clapton [als I'll Be Alright]

Als er iemand eer verdient aan We Shall Overcome, dan zijn dat naast Pete Seeger ook de Welshe folkzanger Guy Carawan, Zylphia Horton en Lucille Simmons. Deze laatste was de zwarte tabakpluksters die als eerste de I'll Overcome van de hymne in het meervoud ging zingen, waarna getuige Zylphia Horton, de muzieklerares aan de Highlander Folk School (in Grundy County, TN), daar het hoge militante gehalte van inzag. Zylphia was de vrouw van Myles Horton, de man die in dat controversiële opleidingscentrum voor volwassenen discussiegroepen organiseerde die uitmondden in ware vakbondswerking en de Voters Registration Movement in het zuiden. Om een idee te geven: Rosa Parks, de fameuze zwarte mevrouw uit Montgomery, AL die in 1955 zowat op haar eentje het startschot gaf tot de Civil Rights Movement gewoon door haar zitje niet af te staan op een gesegregeerde lijnbus, was een ex cursiste van de Highlander School. Tijdens één van haar avondlessen pikte Zylphia dit aangepaste gospellied op van tabaksstakers op cursus. Ze veranderde er zelf ook wat aan en gaf het toen door aan haar opvolger Guy Carawan en Pete Seeger. Zylphia noch Lucille noch Guy hebben het ooit commercieel uitgebracht. Guy zag zichzelf hoogstens als klankbord in de verdere verspreiding van deze song, ook al is zijn aandeel daarin enorm. Alleen al door zich gracieus van het voorplan terug te trekken en zijn gehoor in de waan te laten dat zij de meervoudsvorm hadden bedacht. Deze tactiek vergemakkelijkte ongetwijfeld de razendsnelle verspreiding ervan.

Contact


Nieuwe suggesties, aanvullingen en/of correcties kunnen steeds per post of via e-mail naar onderstaand adres verzonden worden:

Arnold Rypens
Rozenlaan 65
B-2840 Reet (Rumst)

info@originals.be

No Facebook No Twitter