BLUE MOON

Laatste aanpassing op 28/09/2018

Artiest: Casa Loma Orchestra with Glen Gray
Auteur: Richard Rodgers/Lorenz Hart
Label: Decca
Jaar: 1934

Zang: Kenny Sargent.

Covers:

1934:

Frankie Trumbauer & Band [vier dagen later voor Columbia]

1934:

Coleman Hawkins

1934:

Ted Fio Rito [drie dagen later voor Brunswick]

1935:

Connee Boswell

1935:

Glen Gray

1935:

Benny Goodman

1935:

Al Bowlly

1939:

Django Reinhardt

1948:

Mel Tormé [in film Words And Music over componistenduo Rodgers/Hart]

1949:

Billy Eckstine

1949:

Louis Armstrong

1949:

Dave Brubeck

1951:

Ivory Joe Hunter

1952:

Billie Holiday

1953:

Dizzy Gillespie [with strings]

1953:

Buck Clayton

1954:

Elvis Presley [zonder happy end; zie noot]

1956:

Emanons [voorlopers van de Marcels noveltyhit]

1956:

Ella Fitzgerald

1958:

Sam Cooke

1958:

Dean Martin [in film Young Lions]

1958:

Julie London

1961:

Frank Sinatra

1961:

Marcels [n°1 US & UK]

1961:

Ventures

1961:

Annie Cordy [als Partout]

1961:

Cliff Richard

1962:

Art Blakey

1963:

Bobby Vinton

1964:

Nolan Strong & The Diablos

1967:

Supremes

1970:

Bob Dylan

1971:

Sha Na Na [later ook in film Grease]

1972:

Blue Haze

1973:

Winston Francis [reggaeversie]

1974:

Mud

1977:

Robert DeNiro & Mary Kay Place [in film New York, New York]

1979:

Linda Waterfall

1980:

Showaddywaddy

1981:

Keith Richards

1984:

Elkie Brooks

1988:

Cowboy Junkies [als Blue Moon Revisited (Song For Elvis)]

1989:

Jonathan Richman

1990:

Herman Brood

1990:

Placido Domingo [in medley met Moon River]

1990:

Mark Isham [zang: Tanita Tikaram]

1994:

Chris Isaak

1995:

Mavericks [in film Apollo 13]

1996:

Iguanas

1996:

John Alford [hit UK]

2002:

Ian Tyson

2004:

Rod Stewart

2006:

Helmut Lotti

2006:

Jacqui Naylor

2011:

Twiggy

2014:

Herb Alpert

2018:

Willie Nelson

Blue Moon was één van de nummers die Presley zelf aandroeg toen hij voor de tweede keer bij Sun een sessie deed. Ballads was wat hij het liefst zong, daarin kon hij de meeste gevoelens kwijt en precies die gevoelens intrigeerden Sam Phillips want die hadden niets van dat overdreven sentimentele zoals bij diegenen die dat voordien al zongen ("I don't sound like nobody"). Die crooners uit de forties en thirties leken het zelfs over een geheel andere maan te hebben. Die van Presley weerspiegelde zich in de efficiënte echo van de Sun-studioruimte, enkel gehuld in een schaars negligé van gitaar en bas. Vergeleken daarmee leken de Blue Moon's van de vorige generatie eerder ingekleurde wenskaarten van de rommelmarkt.
De melodie was eerder ook al voorzien voor de Hollywood Revue Of 1933 (waarin het zou gezongen worden door sexgodin Jean Harlow als The Prayer). Met een lichtjes gewijzigde tekst zong Shirley Ross het als The Bad In Every Man in de beruchte gangsterfilm Manhattan Melodrama ('34) maar daar werd toen teveel doorheen gepraat. Dus schreef Hart nog maar eens een andere tekst en vanaf toen ging eindelijk Blue Moon schijnen. Manhattan Melodrama was niet zozeer berucht om die vroege Blue Moon, wel omdat John Dillinger uitgerekend die film was gaan bekijken in Chicago toen hij bij buitenkomen op een regen van politiekogels werd verwelkomd.

Contact


Nieuwe suggesties, aanvullingen en/of correcties kunnen steeds per post of via e-mail naar onderstaand adres verzonden worden:

Arnold Rypens
Rozenlaan 65
B-2840 Reet (Rumst)

info@originals.be

No Facebook No Twitter