O SOLE MIO

Laatste aanpassing op 02/03/2018

Artiest: Florigio Penza
Auteur: Giovanni Capurro/Eduardo di Capua/Alfredo Mazzucchi
Label: Gramophone
Jaar: 1900

Geschreven in 1898. Ondanks het Napolitaans dialect neergeschreven in Odessa, geïnspireerd door het licht van het Oekrainse landschap. Eduardo di Capua componeerde nog meer Napolitaanse ballades die hij dan zelf zong in cafés en theaters. Internationaal gelanceerd op de Olympische Spelen van Antwerpen in 1920. Volgens papieren die in 1973 zijn bovengekomen is Alfredo Mazzucchi coauteur van wel 18 Di Capua liedjes, waaronder O Sole Mio en Maria, Mari (zie daar).

Covers:

1901:

Ferruccio Corradetti

1901:

Garde-Grenadier Regiment zu Fuss [als Defilier Marsch über das italienische Lied O Sole Mio]

1901:

Francesco Daddi [op Zonofono]

1902:

Oreste Mieli [ook op Zonofono]

1904:

Gabriel Soulacroix [in het Frans (Mon soleil)]

1905:

Mme. Lartigne [idem]

1905:

Alexander Nagel

1905:

Nunzio Bari

1906:

Valentin Jaume

1906:

Lucien Muratore [in het Frans]

1907:

Giuseppe Anselmi [op Fonotipia]

1908:

Guido Gialdini [gefloten]

1908:

Emilio De Gogorza [krachtige bariton uit Brooklyn, Victors succesrijkste ariazanger van zijn tijd; zijn stem hakte er aardig in; subtiliteiten gingen toch verloren in het gekraak en geknars; nam vaak op onder alias]

1909:

Oskar Kamiarsky [als Solntse Moye; Russische versie]

1909:

Fernando De Lucia

1910:

Joaquim Ramos [als Lisboa Amada en in '12 als Terra Amada]

1911:

Ottokar Marak [als Meine Sonne]

1912:

Elisabeth Spencer [als Your Own Dear Kiss; oudste Engelstalige cover op Edison]

1913:

Guido Deiro

1914:

Alan Turner [top 10 US als O Sole Mio (My Sunshine)]

1915:

Charles Harrison [als My Sunshine, op Edison]

1916:

Enrico Caruso

1923:

Browning Mummery [als Beneath Thy Window]

1927:

Richard Tauber [als Meine Sonne en in '42 als Beneath Thy Window]

1931:

Joseph Schmidt [idem]

1934:

Beniamino Gigli

1938:

Tino Rossi

1949:

Josef Locke [als Beneath Thy Window]

1949:

Mario Lanza

1949:

Tony Martin [als There's No Tomorrow in film Two Tickets To Broadway]

1949:

Carl Ravazza [idem]

1950:

Helma [als Vaarwel]

1957:

Lou Monte [als Don't Say Forever]

1957:

Bill Haley [als Come Rock With Me]

1959:

Ray Anthony

1960:

Elvis Presley [n°1 US, UK, NL & B als It's Now Or Never; in '59 ook als There's No Tomorrow]

1960:

Gerd Böttcher [hit D als Ich komme wieder]

1960:

Jack Terry [idem]

1960:

Dalida

1961:

Bob Benny [als 't Is Nu Of Nooit]

1961:

Dean Martin [als There's No Tomorrow]

1962:

Chubby Checker [als It's Now Or Never]

1962:

Jerry Vale [idem]

1963:

Pat Boone [idem]

1963:

Connie Smith [idem]

1968:

Heintje [als Heerlijk Zonlicht]

1973:

Tony Bennett [als It's Now Or Never]

1974:

Peter Alexander [in het Duits]

1976:

Mandolini Neapolitani

1978:

Jonathan King [als Just One Cornetto onder alias Count Giovanni Di Regina]

1981:

John Schneider [als It's Now Or Never]

1981:

Will Tura [als Nu En Voor Eeuwig]

1982:

Pookiesnackenburger [als Just One Cornetto]

1985:

Luciano Pavarotti

1989:

Julio Iglesias

1989:

Paul McCartney [op The Last Temptation Of Elvis]

1991:

José Carreras

1992:

Dinky Toys [als 't Is Nu Of Nooit]

1995:

Doctor Ammondt [als Nunc Hic Aut Numquam op cd Elvis Songs Sung In Latin]

1995:

Helmut Lotti

1996:

Jo Vally [als Ga Mee Naar Rome]

2002:

Joe Lovano

2004:

Me First & the Gimme Gimmes

2007:

Robert Gordon & Chris Spedding [It's Now Or Never is de titel van hun cd]

2011:

Chris Isaak

2012:

Cassandra Wilson

Er was nog heel wat om te doen over wie de auteursrechten mocht opstrijken voor de melodie van Eduardo Di Capua toen Aaron Schroeder en Wally Gold hun vertaling It's Now Or Never onder hun beiden ondertekenden zonder de oorspronkelijke componist daarbij te kennen. In Amerika kon dat blijkbaar, in Europa werden de erven Di Capua bij het feest betrokken. Daar was reden toe: It's Now Or Never werd de tot dan toe grootste Presleyhit.
Schroeder & Gold werden door Elvis' muziekuitgeverij hiervoor aan de klus gezet nadat hij tijdens zijn legerdienst in Duitsland een voorliefde voor Mario Lanza-achtige belcanto had laten blijken. Op de cd-farde Platinum - A Life In Music heft hij spontaan een flardje There's No Tomorrow aan, wat exact dezelfde melodielijn heeft als O Sole Mio en het latere It's Now Or Never.

Contact


Nieuwe suggesties, aanvullingen en/of correcties kunnen steeds per post of via e-mail naar onderstaand adres verzonden worden:

Arnold Rypens
Rozenlaan 65
B-2840 Reet (Rumst)

info@originals.be

No Facebook No Twitter