FRANKIE AND ALBERT / FRANKIE AND JOHNNY

Laatste aanpassing op 10/01/2014

Artiest: Gene Green & Charlie Straight
Auteur: Bill Dooley?
Label: Pathé
Jaar: 1913

Voorlopig oudste opname (opgenomen op tournee in Londen!) met verwijzing naar Frankie & Johnny. Slechts twee exemplaren overleefden, één in het Library of Congress, één bij verzamelaar Peter Muir (longlostblues.com). Maar de song bestaat al veel langer en is terug te voeren op een welbepaald fait divers, wellicht zelfs op één auteur. De feiten: Op 16 oktober 1899 opende de St Louis Republic met de kop: Negro Shot By Woman. Ergens in de 'sporting area of town' schoot Frankie Baker haar geliefde Allen of Albert Britt dood na ruzie over een andere vrouw (Nellie Bly) met wie hij zonet een dansprijs had gewonnen in Stolle's Dance Halls. Nog geen dag later circuleerde hierover een ballad van Bill Dooley (Frankie Killed Allen) en die werd populairder naarmate het verhaal in de pers werd warm gehouden en daar was reden toe want drie dagen later stierf Britt aan zijn verwondingen. Bill Doolay verkocht zijn ballad voor 10 cent in de straten van St. Louis en speelde het zelf op straathoeken. Het mag een banale moordpartij lijken, de ballade circuleerde alvast tien jaar later nog steeds en niet alleen in St. Louis. In 1909 noteerde vader John A. Lomax alvast twee versies in Texas. De oudst bekende publicatie van de melodie is van 1904 onder de titel He Done Me Wrong (The Death Of Bill Bailey). Onder de titel Frankie And Johnny werd de song voor het eerst gepubliceerd in 1912 (muziek en woorden toegeschreven aan The Leighton Bros. & Ren Shields). Al in 1927 waren er van deze ballade meer dan 100 varianten in omloop en toen moest de opnamenstroom nog op gang komen. In 1934, toen John A. & Alan Lomax hun American Ballads And Folk Songs publiceerden, was de schat al aangegroeid tot meer dan 300 exemplaren. Commentaar van de Lomaxen: "Die meer dan 300 varianten smeken om een doctoraatsthesis. Bovendien, niemand heeft ooit publiekelijk dezelfde versie horen zingen door twee verschillende uitvoerders, tenzij die toevallig jarenlang in dezelfde cel hebben gezeten." Die thesis werd uiteindelijk geschreven door Bruce Buckley die een onderscheid maakte tussen de Frankie & Alberts die teruggaan op de St. Louis feiten en de populaire variant Frankie & Johnny, gepubliceerd in 1912 op muziek van de Leighton Brothers. Zonder verder ook maar iets meer gegevens vrij te geven over die Bill Dooley, wordt in The Rose & The Briar, een boek van Sean Wilentz en Greil Marcus met klassieke Amerikaanse ballads tot onderwerp (Norton) gesugerreerd dat diezelfde straatzanger best wel eens aan de basis kan hebben gelegen van die andere wijdverspreide ballad Stagolee / Stagger Lee (zie Stack O' Lee Blues). Immers, ook die basisfeiten gaan terug op een moordgeval in datzelfde St. Louis.

Covers:

1921:

Paul Biese Trio [met Frank Crumit voor Columbia]

1921:

Al Bernard

1923:

Isham Jones

1924:

Fate Marable Society Syncopators

1926:

Charlie Poole & The North Carolina Ramblers [als Leavin' Home]

1927:

Ted Lewis

1927:

Frank Crumit [nieuwe opname voor Victor]

1928:

Mississippi John Hurt [op een manier die net zo goed in 1910 had kunnen opgenomen zijn]

1929:

King Oliver

1929:

Gene Autry

1929:

Jimmie Rodgers

1929:

Charley Patton

1929:

Nick Nichols [verdeelt het gegeven over twee scènes: The Shooting Scene en The Courtroom Scene en incorporeert elementen uit The Dying Cowboy en St. James Infirmary]

1930:

Tom Darley & Jimmie Tarlton [als Jimmie Dean]

1932:

Mae West [in haar Broadway stuk Diamond Lil dat aanleiding gaf tot de film She Done Him Wrong (met Cary Grant)]

1935:

Lead Belly

1942:

Lena Horne

1942:

Guy Lombardo [met de fameuze openingszin Frankie and Johnny were sweethearts]

1942:

Duke Ellington

1956:

Charlie Feathers

1956:

Lonnie Donegan

1957:

Gene Vincent

1959:

Johnny Cash [als Frankie's Man Johnny]

1960:

Yoka Berretti [als De Ballade Van Frankie En Johnny]

1961:

Brook Benton

1961:

Kingston Trio

1963:

Sam Cooke [één jaar voor hij zelf door zo'n Frankie werd doodgeschoten]

1965:

Elvis Presley [in film Frankie And Johnny]

1969:

Jerry Lee Lewis

1973:

Taj Mahal

1977:

Mike Bloomfield

1983:

Rory Block

1983:

Doc Watson

1991:

James Intveld [in remake film Frankie And Johnny]

1992:

Michelle Shocked [thema in Hold Me Back, waarin ze Frankie geen moord laat begaan ("Hold me back before I do what must be done...")]

1992:

Bob Dylan [gaat voort op de Frankie And Albert-versie van Rory Block]

1992:

Terence Trent D'Arby [als "T.I.T.S."/"F & J"]

1993:

Wailin' Walker

1998:

Van Morrison-Lonnie Donegan-Chris Barber

1999:

Kenny Brown

1999:

Snakefarm [met Anna Domino]

2001:

Chris Smither [op Mississippi John Hurt tribute Avalon Blues]

2003:

Hans Theessink

2006:

Beth Orton [als Frankie op The Harry Smith Project Revisited]

2006:

Lindsay Lohan [in Robert Altman film A Prairie Home Companion]

Omdat de songstructuur veraf staat van traditionele 12-maatse blues, gewagen sommigen van een Europese - meer precies een Schotse - afkomst (begin 19e eeuw). De latere filmregisseur John Huston publiceerde een boek Frankie & Johnny op basis van interviews met de broer van Frankie Baker in 1930. Twee jaar later bewerkte hij dit gegeven voor een eerste toneelstuk.

Contact


Nieuwe suggesties, aanvullingen en/of correcties kunnen steeds per post of via e-mail naar onderstaand adres verzonden worden:

Arnold Rypens
Rozenlaan 65
B-2840 Reet (Rumst)

info@originals.be

No Facebook No Twitter