U bent hier > Originals > Pop goes the weasel
POP GOES THE WEASEL < vorige volgende >
| (traditional) |
| (o): | Charles D'Almaine (1904) | label: Edison |
| | In medley met The Irish Washerwoman. Engelse violist die het tot eerste viool schopte in de New York Met (1871-1943). Slaapliedje uit de 17de eeuw. Oudste bladmuziekversie: als Pop Goes The Weasel For Fun And Frolic, gepubliceerd in 1850 door de Heren Miller & Beacham uit Baltimore. In latere versies aangeduid als "an old English dance lately revived". De tune moet toen al minstens een halve eeuw oud geweest zijn, gepubliceerd als The Haymakers in Gow's Repository (vier volumes tussen 1799 en 1820). Lijkt ook op de tune van Humpty Dumpty, Lilliebulero en Rock A-bye Baby, stuk voor stuk 17de eeuwse jigs. |
| (c): | Victor Band (1912) , Frank Quinn (1925) , Anthony Newley (1961) [hit UK & US], Beatles (1963) [als Pop Goes The Beatles aan begin en slot van hun eigen gelijknamige BBC radioprograma, waarvan 5 tracks op de dubbel-cd Live At The BBC verschenen], Third Bass (1991) , Brave Combo (1998) , |
| |
| Verder ook door 1910 Fruitgum Co, Capercaillie (als The Weasel), Lords Of Acid en Rick Hayward (als Weasel). |
| |
