JE T'APPARTIENS
| (Pierre Delanoë/Gilbert Becaud) | ||
| (o): | Gilbert Becaud (1955) | label: La Voix de son Maitre |
| Met orkest olv Wal-Berg. Heropgenomen in een veel vinniger versie in de '60s. | ||
| (c): | Compagnons De La Chanson (1957) , Jill Corey (1957) [als Let It Be Me, Engelse tekst van Mann Curtis, georkestreerd door Jimmy Carroll], Everly Brothers (1960) [idem], Chet Atkins (1961) [idem], Herb Alpert (1962) [idem], Lettermen (1962) [idem], Jerry Butler & Betty Everett (1964) [idem; n°5 US], Blue Diamonds (1964) [idem], Andy Williams (1964) [met Claudine Longet], Sonny & Cher (1965) , Johnny Lion (1966) [als Als Ik Je Zie], Righteous Brothers (1966) , Impressions (1966) , Peter & Gordon (1966) , Nancy Sinatra (1966) , Sam & Dave (1967) , Sweet Inspirations (1967) , Nino Tempo & April Stevens (1967) , Brenda Lee (1969) , Bobbie Gentry (1969) , Fifth Dimension (1969) , Tom Jones (1969) , Petula Clark (1969) , Van Kooten & De Bie (1969) [als Kom Bij Mij Terug], Vicky Anderson & James Brown (1970) , Elvis Presley (1970) , Bob Dylan (1970) , Jimmy Dean & Dottie West (1970) , Roberta Flack (1971) , Buffoons (1973) , James Brown & Lyn Collins (1973) , Dave Edmunds (1974) [in film Stardust], Nina Simone (1974) , Jack Jersey (1976) , George Harrison (1976) , Dionne Warwick (1977) , Willie Nelson (1982) , Frank & Mirella (1986) [als Als Ik Je Zie], Laura Nyro (1990) [met Shawn Colvin], Sacha Distel (1992) , Gordon (1994) , Julio Iglesias (1994) [met Art Garfunkel], Anne Murray (2003) [met Vince Gill], Willy DeVille (2003) , Paul Weller (2004) [alle als Let It Be Me], Roch Voisine (2005) , An & Jan (2005) [als Laat Het Bij Mij], Rod Stewart (2009) , Neil Diamond (2010) , | |
| Maar liefst zes acts die hiermee de Amerikaanse top-100 haalden, om maar aan te geven dat dit een van die songs is waar muziekuitgevers fortuinen aan overhouden. Minstens 25 Engelstalige versies, waaronder een van Presley, waaronder een van Dylan zelfs. Maar van oorsprong dus een Frans nummer. Al in '55 gecomponeerd door Gilbert Becaud en van tekst voorzien door een van zijn vaste tekstschrijvers, Pierre Delanoë. Gilbert was het jaar voordien, na een memorabele passage in de Parijse Olympia, geconsacreerd tot "Monsieur Cent Mille Volt", energie die toen van het podium op het publiek oversloeg: het was dat publiek dat voor het eerst in Frankrijk het meubilair van de eerste rijen kort en klein sloeg, een fenomeen waarmee ze ginder dus al voor de rock-'n-rolljaren te maken kregen. Je T'Appartiens verscheen toen niet eens als A-kant. Becaud wilde hierdoor speciaal Delanoé treffen, die verzaakt had voornoemde première bij te wonen. Tikkeltje prikkelbaar, die Meneer Kilowatt. Zijn woedeuitval tegenover Delanoë inspireerde juist de tekst van Je t'appartiens; klinkt als een gebed. | ||